De verhalenverteller

Dagdroom

De dagdroom begon met een uitvoering door Alexander Rybak van een klassiek stuk onder de titel dagdrøm. Een titel die in het Noors best veel lijkt op de Nederlandse titel: dagdroom. Begeleid door alleen een pianist speelde Rybak dit stuk. Het leek wel haast een dagdroom. Ik stelde mij voor dat dit stuk ergens in Noorwegen uitgevoerd zou worden, in de zomer van 2013, op een plaats waar ik ook in de zomer van 2013 zelf ben geweest. Het tijdstip van spelen zou er niet toedoen, omdat het stuk uitgevoerd zou worden op een plaats waar de zon niet ondergaat.
Het stuk kan opgevoerd zijn in de directe omgeving van Kirkenes, in de richting van Grense Jacobselv, de grens met Rusland. Op een plek die genoemd wordt “de oudste berg van Noorwegen”, een rots maar dan één van enorme omvang, met bergen die als kliffen omhoog reizen. Of op het strand van Jacobselv, al waar de Russische grenswachters het stuk wel mee móeten luisteren, maar er eigenlijk van genieten.
Het vioolstuk kan ook in het binnenland gespeeld worden, pal langs de grens met Finland, de rivier
de Torniojöki, die zich meanderend een weg baant door het mooie landschap. In het riviertje staan vele vissers op jacht naar stokvis.
Op de eilandengroep van de Lofoten zou de uitvoering plaats kunnen vinden. In deze bergachtige omgeving met vele eilandjes is er al veel inspiratie geweest voor schilders, fotografen en andere kunstenaars. Een klassiek getint stuk past hier uitstekend bij.
Maar ik kies voor de plaats van uitvoering voor het eiland Maroya, het eiland waar zich ook de Noordkaap bevindt. Niet bij de Noordkaap zelf, deze plaats is te druk en daar staat al een globe als monument. Het landschap van Maroya is heuvelachtig. De weg slingert zich van hoog naar laag door dit mooie landschap, het heeft vele bergmeertjes en op dit eiland leven vele rendieren. Dit idyllische landschap is als een tekening voor de dagdroom.
In de zomer wordt dit stuk uitgevoerd, de zon gaat dan niet onder. Het is een onderdeel van de dagdroom; dat de zon werkelijk 24 uur schijnt, en de duisternis niet invalt. Op deze eenvoudige manier wordt dit deel van de dagdroom verwezenlijkt.
In een reguliere zon versus aarde cyclus komt de zon in de ochtend in het Oosten op, en gaat in de avond in het Westen onder. Dit deel van de Aarde wordt dan in het duister gehuld. Dit ritme kan het mogelijk maken dat het ook in onze psyche donker wordt, en problemen ontstaan.
Concentratieverlies, slapeloosheid, nachtmerries.
Of: erger. Stoornissen, syndromen.
Of: nog erger. Een soldaat ontdekt een moordenaar in zichzelf. Een in wezen goede persoon verandert in een tiran. Onderdrukking, geweld tussen mensen die eerst van elkaar hielden. Of wijzigingen van psychische aard, want de menselijke ziel kent vele lagen.
Maar de dagdroom gaat verder. Het zonlicht vermengt zich met de donkerte, en doet de duisternis langzaam maar zeker oplossen. Elke flard van verwarring verdwijnt. Zwarte en zware wolken worden witte wolken. De zonnestralen dringen binnen en doen de wolken verdwijnen.
Dan staat de Zon, in al diens pracht en praal, aan de hemel. Als een letterlijk schitterend object, te zien en te ervaren door al het leven op de wereld, en door alle mensen van alle volkeren op één en hetzelfde moment.

Schrijf een reactie: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Annie | Antwoord 07.06.2020 18.06

Het is een mooi verhaal, je waant je in Noorwegen

Bekijk alle reacties

Nieuwe reacties

09.08 | 18:13

Een mooi verhaal. Ik vermoede al dat hij naar de Noordkaap ging. En ook gelukkig
dat de mist oploste

...
07.06 | 18:06

Het is een mooi verhaal, je waant je in Noorwegen

...
25.11 | 00:33

Ben al een tijdje op zoek naar het boek Heelal van Anwb.
Waar An ik dit boek nog vinden?

...
26.08 | 13:44

Je beschrijving maakt, dat ik nieuwsgierig ben geworden naar het boek en de quote; de mens zou meer bescheiden zijn, dat ze slechts een druppel is in 't geheel.

...
Je vindt deze pagina leuk